P. Dzido: Na wszystko trzeba czasu

Zapraszamy do przeczytania wywiadu z kapitanem Warmii Energa Olsztyn, Piotrem Dzido.

Łukasz Szymański: To Twój kolejny rok w Warmii Energa Olsztyn. Jak go oceniasz? Nie rozmawiajmy tu o wyniku, ale o tym jak patrzysz na zespół, na atmosferę. Jak Ty, jako kapitan, oceniasz tą grupę zawodników?

Piotr Dzido: Uważam, że zrobiliśmy bardzo duże postępy, nie tylko indywidualne, ale też jako drużyna i  tak jak już Prezes [Zbigniew Czapla] na podsumowaniu sezonu wspominał, czym dalej brnęliśmy w sezon, tym lepiej graliśmy. Widać, że ta ciężka praca, którą wykonujemy przekłada się na efekty. Widać, że ci młodzi zawodnicy, którzy dołączyli do nas przed sezonem krzepną i że te ciężkie mecze budują ich pewność siebie i to daje wymierne efekty na parkiecie.

Jest dobrze, ale awansu nie ma. Czego mogło zabraknąć w tym sezonie, aby w tym Turnieju Mistrzów się znaleźć.

- Na pewno kilka razy przechodziliśmy z piekła do nieba w tym sezonie i też mieliśmy dużo szczęścia związanego oczywiście z tą pracą, o której wspominałem. Na pewno porażka z SMS-em Kwidzyn na wyjeździe, której nikt się nie spodziewał i nieudana końcówka meczu w Grudziądzu, pomimo przewagi w końcówce. To są dwa takie momenty w tym sezonie, bardzo znaczące. Oczywiście była druga strona medalu, bo był powtórzony mecz z Morągiem, który był naprawdę dobry w naszym wykonaniu i pozwolił nam w tym meczu kończącym ligę z Iławą liczyć na cokolwiek. Do końca sezonu liczyliśmy się w walce o lidera. Myślę, że liga była mocna w tym sezonie. My, mimo przebudowy składu - bo tak jak wspomnieliśmy, cały czas budujemy ten skład i mamy dużo młodych zawodników - możemy być siebie dumni, bo wykonaliśmy kawał dobrej pracy.

Prezes wcześniej powiedział mi, że na przyszły sezon już są kontraktowani nowi, młodzi zawodnicy. Czy Ty widzisz siebie – też jako kapitan i doświadczony zawodnik – w roli nauczyciela dla tych zawodników, którzy przychodzą do Warmii Energa?

- Jako kapitan, można powiedzieć, że jestem zobowiązany do pilnowania niektórych rzeczy. Staram się też być kolegą i tą koleżeńską relację przekładać cały czas na nasze nowe znajomości. Nie jestem typem kata Staram się zawsze - od tej strony nie tylko mentalnej, ale i też takiej życiowej - pomagać chłopakom. Mam nadzieję, że nie jestem znienawidzony, bo czasem naprawdę trzeba użyć ciężkich słów, poważnych argumentów. Ale też jestem zdania, że czasami ta terapia szokowa najlepiej pomaga i najlepiej dociera. Z drugiej strony nie idźmy też w skrajności. To nie są przypadki mega dramatyczne, ale taką niewidoczną pracę w zespole trzeba wykonywać i mam nadzieję, że wywiązuje się dobrze z tego zadania.

Chcę Cię spytać o to, jak nasz klub jest przez Ciebie – zawodnika z przeszłością w Gwardii Koszalin [awansowała w poprzednim sezonie do Ligi Centralnej] widziany jako pretendent do awansu. Zagrałeś tam sezon tuż przed awansem Gwardii do Ligi Centralnej, ale ten zespół był budowany od paru sezonów. Czy czegoś brakuje w Olsztynie? Jakie kroki my musimy podjąć, żeby to funkcjonowało na poziomie beniaminka z Koszalina, który jest w ścisłej czołówce ligi? Jak możesz porównać te dwa kluby?

- Uważam, że system budowania drużyny w Gwardii był bardzo dobry. Przychodzili zawodnicy wyróżniający się w Szkołach Mistrzostwa Sportowego i swoich seniorskich klubach. Byli to młodzi zawodnicy, ale z kilkoma sezonami obycia w ligach. Ten model znakomicie się przełożył, bo w sezonie, w którym Gwardia awansowała – nie oszukujmy się – byli bezkonkurencyjni i wykonali kawał dobrej roboty. Myślę, że idziemy podobnym schematem budowania drużyny. Też ściągamy wyróżniającą się młodzież i jak widać robią postępy, krzepną i widać po nich rosnącą pewność. Miejmy nadzieję, że tak jak w Koszalinie to wszystko przełoży się na wynik, bo już teraz byliśmy blisko. Zabrakło tych niuansów, ale też nie chciejmy wszystkiego od razu. Na wszystko trzeba czasu. Bądźmy dobrej myśli!

Data: 29.05.2025