Olsztyński Klub Piłki Ręcznej Warmia Energa Olsztyn

Logo sponsora

Ikona Warmii kończy karierę

Po ponad 20 latach gry buty na kołku zawiesił Jacek Zyśk, kapitan Warmii Olsztyn i jeden z najbardziej rozpoznawalnych piłkarzy ręcznych w I lidze.


Podczas spotkania z kibicami   /fot. B. Wawrzyniewicz

Podczas spotkania z kibicami /fot. B. Wawrzyniewicz

Jak wielu olsztyńskich szczypiornistów Jacek swoją karierę zaczynał w SP24 pod okiem trenera Piotra Nidzgorskiego. Pomimo, iż podobnie jak Piekarski, Szymański, Kuczyński czy Dowgiałło nie uczęszczał do klasy sportowej, od pierwszych treningów miał to "coś", co spowodowało, że drużyna szkolna odnosiła sukcesy sportowe w całej Polsce. Rywalizacja w barwach SP24 to jedno, bo wkrótce - razem z kolegami ze szkoły - dołączył do Kolejowego Klubu Sportowego Warmia. To właśnie tutaj, na słynnej sali wojskowej przy ulicy Warszawskiej oraz na asfaltowym boisku Warmii na ulicy Sybiraków, kształcili się późniejsi superligowcy. Treningi rozpoczynające się o godzinie 19, czasami 20 i długie powroty autobusem linii nr 15 na drugi koniec Olsztyna. Na drugi dzień do szkoły, gdzie był także trening - kolejny wieczorem. Sama sala brudna, z wystającymi z parkietu gwoździami - ale to właśnie tutaj Jacek i spółka spędzali większość czasu poza szkołą. Od początku kariery olsztyńscy szczypiornisći wzorowali się przede wszystkim na niemieckiej Bundeslidze, dostępnej na kanale DSF. W Olsztynie brakowało wzorów do naśladowania i traf chciał, ze to właśnie popularny Zyziu po latach stał się ikoną dla kolejnych pokoleń młodych szczypiornistów ze stolicy Warmii i Mazur...


Wspomnienia

Pierwsze sukcesy Jacka to brązowy medal na Olimpiadzie Młodzieży, który zdobył po małym finale przeciwko druzynie Sambora Tczew. W barwach ekipy z Pomorza grali m.in. Michał Zołoteńko [byly gracz Wisły Płock i reprezentacji Polski - shmon] i... Krzysztof Maciejewski, późniejszy partner z boiska i trener Warmii. Już jako młodzik olsztyński rozgrywajacy wyróżniał się skutecznością rzutową. W juniorach młodszych, podobnie jak większość zawodników Warmii, Jacek znalazł się się w kadrze makroregionu, stanowiacej szerokie zaplecze powoływanej w późniejszym okresie reprezentacji Polski. Traf chciał, że o grze z orzełkiem na piersi decydowały warunki fizyczne, których Zyziek nigdy nie miał fascynujacych. 188 cm wzrostu stanęło mu na drodze do gry dla Polski. Mając osobiście mozliwosć trenowania z kadrą Polski w towarzystwie wspomnianego Zołoteńki, Morawskiego, Bracha zastanawiałem się, co musiałby zrobić Jacek by tam się znaleźć...

Pamiętny mecz w Zabrzu, w walce o wejście do półfinału MP juniorów. Naprzeciw Warmii stanął jeden z najlepszych klubów pod względem szkolenia młodzieży - Petrzochemia Płock. W pierwszych 30 minutach Jacek rzuca polowe bramek całego zespołu i jest niekwestionowanym liderem Warmiaków, ale zalicza też 2 kary dwuminutowe. W drugiej odsłonie dość szybko sędziowie karzą Zyśka trzecią karą i Warmia pozostaje bez swojego strzelca. Przegrywamy mecz, a najbardziej jest żal właśnie rozgrywającego, który z trybun patrzył na niemoc kolegów. Sport to wiele porażek. w drodze do awansu do Ekstraklasy w jednym z sezonów olsztyniacy rzutem na taśmę stracili miejsce w wyższej klasie rozgrywkowej - żal był ogromny. Poważna kontuzja kolana zatrzymuje świetną formę Zyśka tuż przed awansem do superligi. Takich chwil było sporo, ale przekuły się w późniejszy sukces zespołu i samego zawodnika. Wraz z Krzyśkiem Kłosowskim stanowili świetny duet, uzupełniając się nawzajem - zawsze zdrowa rywalizacja. Koledzy do dziś...


W elicie

Superliga nie była dla niego usłana różami. Znał go trener Mieczysław Nowak, który wiedział, że można na Jacka liczyć. Inaczej bywało z kolejnymi szkoleniowcami, którzy częściej stawiali na nazwisko i warunki fizyczne zawodników. Tymczasem Zyziek robił swoje. Trener Edward Strząbałą widział potencjał i postawił typowego egzekutora jakim był do tej pory Zyśk na środek rozegrania. Obok Igora Petrikeeva wychowanek zaczynał nowy etap swojej kariery - rolę przywódcy. Dziw bierze, że inni szkoleniowcy nie widzieli tej jakości, jaką dawało doświadczenie, szybkość i zagrożenie rzutowe Jacka. Najcięższe chwile w sportowej karierze dopiero czekały. Poważna kontuzja więzadeł postawiła pod znakiem zapytania dalszą karierę. Wtedy pomógł klub i lekarze - nowatorska metoda wszczepienia sztucznych więzadeł miała dać pewność szybkiego powrotu do zdrowia. Trzy miesiące później zawodnik trenował. W sporcie zespołowym upór i determinacja to jednak nie wszystko. Powrót po kontuzji nie był łatwy. Później trener Tłuczyński, chociaż poklepywał Jacka, nie dawał mu grać. Zawiedziony, rozgrywający postanowił, że jest już chyba czas zakończyć grę. Trwało to jednak krótko i wychowanek wrócił na parkiet w ostatnim sezonie w Superlidze. Wrócił, i to w niezłym stylu. Niestety Warmia spadła do niższej ligo rozgrywkowej, a wraz z nią odeszła armia zaciężna. Na polu pozostał jednak lider.


Po spadku


Wielu spisywała pierwszoligową Warmię na straty. Mówiono, że podzieli przykry los wielu spadkowiczów i już wkrótce zniknie z mapy polskiego szczypiorniaka. Tak się nie stało, głównie za zasługą kilku graczy mocno związanych z Olsztynem. Również Jacka. Zawodnik dojrzał, zaczął grać "pod zespół", poprawił znacznie swój największy mankament - defensywe, a ekipa z Olsztyna znów zaczęła przypominać waleczny zespół. Jacek zaczął również spełniać bardzo ważną rolę - nauczyciela.



Wartości

Nigdy nie zmienił klubu i wydaje mi się, że znam tego powód. Zawsze związany z rodziną, na pierwszym miejscu stawiał właśnie ich, bycie obok najbliższych. Opiekował się najbliższą osobą po poważnej chorobie, cieszył się każda chwilą z długo wyczekiwaną córką, Tosią. Jedni szukają przygód, zmian, większych pieniędzy, ale jest też grono zawodników, którzy pomimo, ze w sporcie nie zawsze się wybiera pozostają wierni sobie i swoim wartościom i chyba tak jest z Jackiem Zyskiem. Atmosfera w szatni, łagodzenie konfilktów - to na pewno wielka zasługa wychowanka.

Już na zakończenie. Jacek w plażowej odmianie piłki ręcznej zdobył wszystko. 3 medale, wielu znajomych i szacunek - bo zarówno jako zawodnik, ale przede wszystkim jako człowiek zawsze był otwarty, uprzejmy i pomagał młodszym kolegom w sportowej karierze. Myślę, ze wielu go tak zapamięta...



W ubiegłym tygodniu olsztyńscy działacze otrzymali ostateczne potwierdzenie decyzji kapitana Warmii Traveland Olsztyn o zakończeniu kariery sportowej.




Łukasz Szymański /shmon/

 

Zapraszamy do skomentowania artykułu

Każda wypowiedź jest opinią wyłącznie jego autora lub grupy ludzi, którą reprezentuje w swoim imieniu. Serwis warmiaenerga.pl nie ponosi odpowiedzialności za komentarze pozostawiane przez użytkowników

Nick:
Wpis:
 

z małej trybuny (2014-07-08 07:53:28)

zawsze najbardziej jest żal, gdy odchodzą tacy zawodnicy - nigdy nie zszedł poniżej pewnego poziomu, no chyba, że przez kontuzję. jak autor podkreślił delikatnie, niedoceniany przez trenerów, którzy przychodzili szybko i szybko odchodzili patrząc tylko na nazwiska.

Jacku, powodzenia w karierze zawodowej, a coś czuję, ze na Uranii Ciebie jeszcze również spotkamy:)

Warmiak (2014-07-04 12:59:24)

TO JEST ŻYWA LEGENDA TEGO KLUBU. ale też myślę, ze polskiej piłki ręcznej - wystarczy spytać zawodników.

Ja osobiście pamiętam jeden moment z jego kariery. Kilka sezonów temu, grając w Kielcach z Vive Jacek podczas interwencji defensywnej zderzył się z Mateuszem Zarembą. Zaremba upadł niefortunnie, skręcając kolano, czy tez staw skokowy - nie pojechał z kadra na imprezę mistrzowską. W furię wpadł wtedy Wenta, machał rękoma w trakcie meczu, pewnie przeklinał całą Warmię. Po meczu Jacek podszedł do trenera (wtedy jeszcze również trenera kadry) bo czuł się winny całej sytuacji i chciał przeprosić - tak po ludzku, jako zawodnik, który kibicuje też kadrze... niestety Bogdan Wenta tego nie rozumiał i na filmiku puszczanym na Polsacie Sport było widać, jak bezceremonialnie beszta Jacka i odchodzi...

Nie pamiętam u Jacka chamstwa na boisku i chyba za to cenię go najbardziej...

Dzięki również dla Szymona, za przypomnienie tych sytuacji sprzed lat.

kibic Warmii (2014-07-04 10:53:55)

Piękny tekst o super zawodniku :) Ciarki towarzyszyły mi przy każdym wyrazie. Miałem siedem lat kiedy zacząłem chodzić na mecze Warmii (2004r.) i nie za wiele pamiętam z tego okresu, ale nigdy nie zapomnę jak wspólnie z tatą zachwycaliśmy się "petardami" JACKA ZYŚKA. Dziękuję za te wciąż żywe wspomnienia i za wszystko co Pan zrobił dla tego klubu :)